“Şunu anladım ki hayat o kadar da cömert değil.
Her kahkaha mutlaka gözyaşlarına, her gülümseme bir gün hüzne dönüşüyor.
Aslında hayat, hiç de cömert değil; verdiği şeyi her zaman alıyor.
Hiçbir gülüşün yanına kâr kalamıyor, hepsi bambaşka gözyaşlarına gebe.
Asla borçlu kalamıyorsun hayata.
Uyanıp gözlerini açtığın her gün, yorgunlukla gözlerini kapatacağın gecelerin habercisi.
Gittiğin yollar, dönüşlerini hazırlıyor.
Belki her gün birileri girerken hayatına, bir o kadar da insan çıkıp gidiyor.
Aldığın her nefesi vermek zorundasın devam etmek için.
Tuttuğun her eli bir gün bırakmak, sarıldığın herkese bir gün veda etmek zorunda bırakıyor hayat.
Ve bittiğinde hayat denen şey aslında nasıl geldiysen öyle gidiyorsun.
Hiç gülmemiş,
hiç ağlamamış,
hiç sevmemiş,
hiç kırılmamış,
hiç yaşamamış gibi.

Verilen her şey alınmış ve sen geldiğin hiçlikle gidiyorsun…”

Yazan HASAN SAĞLAM